Having a Son is not the same as being a father!

Fireflies in the Garden! Julia Roberts is de moeder....





Dit is de titel van de film die ik vandaag kies. Ik kies voor een Art House film. Natuurlijk weer in het genre drama. Het zou zomaar een leven kunnen zijn van een willekeurig iemand die ik zou tegen komen.


Fireflies in the Garden is een dramafilm uit 2008. Zowel door Dennis Lee geschreven als geregisseerd. De titel is afkomstig van het gedicht van Robert Frost en is tevens gerelateerd aan een gebeurtenis uit de film.  Robert Frost onderzoekt in eenvoudig opgebouwde gedichten complexe maatschappelijke en filosofische thema's.


Het verhaal:

Michael Waechter groeide op onder het bewind van zijn liefdevolle moeder Lisa en zijn tirannieke vader Charles. Nadat hij het ouderlijk huis verliet, is hij ver weg van zijn familie gaan wonen en een succesvol, landelijk bekend auteur geworden. Hij keert nu als volwassen man terug naar het huis van zijn ouders om een diploma-uitreiking van zijn moeder bij te wonen. Hij neemt het script mee van zijn nieuwe boek dat bijna af is, getiteld Fireflies in the Garden. Het boek beschrijft min of meer het verhaal van zijn relatie met zijn tirannieke vader.

Terwijl Charles zijn vrouw met de auto wegbrengt, rent Christopher - het zoontje van Lisa's zus Jane Lawrence  - de straat op. Hierdoor moet Charles een noodstop maken. Lisa heeft haar gordel niet om en maakt hierdoor een fatale smak tegen de voorruit. Christopher voelt zich schuldig voor de dood van zijn tante en scheidt zichzelf af van de familie. Michael probeert ondanks het verlies van zijn moeder de kleine Christopher te helpen de zaken te relativeren.

Wanneer de hele familie bij elkaar is, moeten ze in plaats van een feestje vieren nu het overlijden van Lisa proberen te verwerken. Ieder gaat hier op zijn eigen manier mee om. Voor Michael komt een stroom aan herinneringen aan vroeger naar boven, over wat er mis en toch ook goed ging tussen hem en zijn vader. Tevens ontdekt hij dat zijn moeder sinds enkele jaren een liefdevolle affaire had met Addison en van plan was haar man voor hem te verlaten na de diploma-uitreiking.

Met Julia Roberts in de hoofdrol kan ik niet anders dan deze film een succes noemen. Zeer realistisch, aangrijpend maar tegelijkertijd relativerend. 

Verdeling der kerstgeschenken! Shiraz Cabernet Vintage 2008

Een passie voor Vintage
Op dit moment een beetje een rage
Kan me niet schelen
Het zit bij mij in mijn bagage
Vandaag kwam daar iets bij
Het maakte me ontzettend blij
De werkgever heeft besloten
De kerstpakketten te verloten
Voor mij leverde dat het volgende op
Een Jacob's Creek Vintage 2008 met schroefdop
Een vakkundig gemengde medium-bodled rode wijn
Met rijpe pruimen en bessen mag hij er zijn
Naast het wijnpakket dat mijn kerstcadeau mocht zijn
Is er nu een complete reeks Vintage'Lein wijn!

Sante!

Nog niet uitgelezen? Bezoek dan http://schrijflein.blogspot.com

Schrijven? Daar word je zo moe van. Je krijgt kramp in je vingers van zo'n pen en het duurt allemaal zo lang!

Mijn jongste collegaatje kwam vorige week helemaal verbouwereerd op mij af. Hoe is het mogelijk? zei ze. Jullie hebben nog een geschreven brief ontvangen.

Ik vroeg haar wat daar nou zo bijzonder aan was. Volgens haar was schrijven van vroegere tijden. Dat doe je in deze tijd toch niet meer. Daar word je zo moe van. Je krijgt kramp in je vingers van zo'n pen en het duurt allemaal zo lang. 

Stug hield ik vol dat schrijven zo leuk is en dat je er helemaal niet moe van wordt. Toch moest ik uiteindelijk bekennen dat ik al mijn blogs direct op de laptop maak. Niets pen, niets papier. Zelfs ik heb vrijwel geen kaart verstuurd dit jaar. En de enkele kaart die ik heb verstuurd ging online de deur uit.

Vanmiddag noteerde ik van een klant een e-mail adres. Na ruim 30 minuten belde deze mijnheer terug met de vraag of ik zijn e-mail adres wel goed had genoteerd. Waarom? vroeg ik. Omdat ik nog geen antwoord heb ontvangen, antwoordde hij. Inderdaad, wel laks voor mijn doen. Normaal gesproken krijgt iemand per omgaande een antwoord op zijn vraag per mail.

Toch is het soms heel leuk wat vertraging in te bouwen en wat langer na te denken over wat je op schrijft. Zeker als het om iets persoonlijks gaat.

Ja, schrijven duurt langer dan typen. En ja, het is niet meer helemaal van deze tijd. Maar juist daarom is schrijven leuk. Het is bijna Vintage aan het worden  en sluit dus aan bij mijn passies. Ik ga dus schrijven met een kroontjespen, op perkament papier of op een Vintage ansichtkaart (volgens bovenstaande afbeeldingen). Vervolgens verstuur ik deze met een echte mooie Vintagelook postzegel. En natuurlijk wel in een verzegelde envelop!

En natuurlijk start ik op 01.01.2012 met http://schrijflein.blogspot.com. Misschien kun je alvast een volger worden!