Missie

Een van de redenen voor het ondernemen van een bedevaart is over het leven na te denken; respect te betuigen; inspiratie te verkrijgen; tot bezinning te komen of een poosje afstand te nemen van een hectisch dagelijks bestaan.

De een reist voor die ervaring naar Santiago de Compostella. De ander reist gewoon door eigen land. Ik dus..

Steeds als ik op pad ga is mijn uitgangspunt respect te betuigen voor alles en iedereen die ik tegenkom, inspiratie te verkrijgen, tot bezinning te komen en anderen te laten delen in mijn enthousiame voor die dingen die voor mij het leven nog net iets mooier maken.

Ik pak bewust mijn fiets. Geen filestress, verkeersdrukte, getoeter etc, maar gewoon gras, sloten, koeien, schapen. Ik laat mijn haren wapperen in de wind, voel de zon op mijn huid, de zuurstof in mijn neus. Voel mijn handen, mijn voeten, mijn spieren, mijn pezen. Ik bezin. En dan stap ik af.

Ik zoek. Ik zoek naar plekken die niet snel bezocht worden. Naar mensen die ik niet eerder heb gesproken. Naar kostbaarheden (Vintage). Ik kom het allemaal tegen. En dan voel ik mijn hart. Ik voel het open gaan. Ik voel geluk bij deze door mij gevonden lokatie. Ik voel geluk bij wat ik zie. Ik raak geinspireerd. Ik moet hebben wat ik zie. Niet speciaal voor mijzelf. Maar om te kunnen inspireren Ik zou willen dat iedereen als het even tegen zit een inspiratie vindt waar een klein beetje geluk mee samenhangt. 

Niet iedereen heeft de tijd of mogelijkheden om op een "Bedevaart" te gaan. Ik heb hiervoor bewust gekozen. Ben minder gaan werken, minder verdienen. Maar, neem deze moeite om iets authentieks te vinden en doe dat met zoveel liefde en passie dat er geen weg meer terug is.

Mijn grootste doel is mensen in mijn enthousiasme voor het vinden van deze kostbaarheden te laten delen. Ik zou willen dat mijn Vintage een symbool kan zijn voor net dat kleine stukje geluk dat even niet voor handen is en kan dienen als een inspiratiebron. 

Het kost altijd weer veel moeite om uiteindelijk de Vintage op de post te doen. Juist omdat er zoveel moeite, tijd en ook nog wat geld inzit. En juist omdat dat wat ik gezocht en gevonden heb zo authentiek is.

Die tijd en moeite schenk ik. Gratis en voor niets. Daarnaast ontvangt Stichting Elivia Schiedam ook nog eens gratis accesoires voor kinderen. Zo zijn er nog wat Goede doelen.

Maar, er is ook nog een doel op zich. Dat ben ik zelf. Omdat ik heel mijn leven al gedroomd heb van een eigen winkeltje heb ook ik me laten inspireren en ben ik toch maar voorzichtig gestart met de verkoop van die voor mij met zoveel liefde gevonden Vintage.

Laat je ook verleiden tot.....een kleine inspiratie van Vintage'lein en inspireer op jouw beurt anderen door het dragen van mijn Vintage als symbool van dat hele kleine beetje geluk dat.....

Zie hiervoor Facebook/Vintage'Lein en/of Marktplaats.

De Camee

Ik heb een koffertje met een slot
Dat staat te wachten tot
Er voldoende inhoud is
Gevuld met kostbaarheden uit de geschiedenis

Parels, edel - halfedelstenen
Veel gedragen in het verleden
Sieraden met een verhaal
En een eigen taal

Vooral de Camee
Marie Antoinette liep ermee
Maar ook Mme de Pompadour
Droeg deze met bravour

Een pronkstuk voor de vrouw
Speld hem maar op je mouw
Want dit sieraad hoort erbij
Zeker voor mij

Toch zal het jou ook staan
Laat je gewoon een keertje gaan
Bekijk het filmpje op de Facebook
En ga voor de Vintage'Lein Look!

Bestel hier en doe het snel!
Ik mats je wel......

Meer informatie via vintagelein@hotmail.nl

 

 

If you want to get ahead, get a hat!

Laten we het eens hebben over de "Hoofd" Zaken. Hoeden bedoel ik.

Er zijn veel spreekwoorden over hoeden. Sprekende voorbeelden daarvan zijn:

• Ergens zijn hoed voor afnemen (Ergens bewondering voor hebben);
• Hij is onder een hoedje te vangen (Hij is zeer stil en gedwee);
• Hij heeft een mus onder zijn hoed (Hij weigert om iemand te groeten);
• Zich een hoedje schrikken. (Heel erg schrikken van iets).

In het blauwe boekje staat het volgende.

Waar komt het vandaan dat je uit respect je hoed afneemt voor de ander of waarom het onrespectvol is om met een pet of een ander hoofddeksel aan te eten. Ik weet dat het niet hoort, maar ik vraag me af waarom niet.
Het afnemen van de hoed, of lichtjes aanraken, is vergelijkbaar met het salueren in de militaire etiquette. Het komt voort uit het gebruik van ridders in de Middeleeuwen die het masker van hun harnas omlaag deden als teken van vriendelijkheid, en dus het tegenovergestelde van vijandigheid. Het was een kwestie van vertrouwen winnen.
Wat betreft eten met een hoed op: als het binnenshuis gebeurt is dat net zo onbeleefd als het aanhouden van een jas. De functie van een hoed is bescherming tegen vuil en het weer, en die bescherming is binnenshuis onnodig. Er zijn wat uitzonderingen op die regel, zoals het verplicht bedekken van het hoofd in een moskee, een synagoge of een Sikh-tempel. In een Christelijke kerk daarentegen is het ophouden van een hoofddeksel juist weer ontoelaatbaar. Althans, voor heren. Dames kunnen hun hoed wel ophouden (vroeger waren dames zelfs verplicht een hoed in de kerk te dragen).

Je ziet: de regels voor het dragen van een hoed zitten vol valkuilen. Wellicht dat we daarom zo weinig hoeden zien in het 21e eeuwse straatbeeld?

Wat mij betreft geldt nog steeds het adagium: If you want to get ahead, get a hat!

Wil je hem niet op je hoofd? Draag hem dan als broche. Deze collector's items kosten € 5,00 per stuk. En € 20,00 in één koop! Je zult er geen tweede van zien. Geïnteresseerd? Mail dit aan vintagelein@hotmail.nl