Mijn leven is van mij (13)

Op de achtergrond laat ik via you tube Pia Douwes horen!
Zij zingt voor mij "mijn leven is van mij" en ik zie de beelden uit de Sissie film voor bij komen.

De tekst brengt me wel op gedachten...
Ik zit hier en heb mezelf een lunchpauze beloofd. Toch zit ik hier te schrijven, te bellen, tussendoor te prijzen, plannen te bedenken etc...En lunchen heb ik nog niet gedaan!

Steeds krijg ik te horen "ja, ik werk gewoon hoor!", wanneer ik iets van iemand vraag. Diverse mensen gaven mij deze reactie. Best lastig als je om 06.00 uur opstaat en tot in de nacht bezig bent met de opbouw van een eigen onderneming.

Dat hoort dus ook bij ondernemen? Oke? Wist ik nog niet. Wat kunnen mensen dan verschillend tegen dingen aankijken.

Je maakt jezelf natuurlijk enorm kwetsbaar door op te schrijven hoe het zit. Dat besef ik me ook. Maar, het is natuurlijk ook gewoon leuk om reacties te krijgen, te leren van de feedback van anderen, te kijken hoe dingen samen vallen.

Bovendien wordt je hierdoor bewust gemaakt. En ook ik ben me dus bewust van het feit dat mijn leven van mij is. En hoe ik dat invul? Ja, lastig maar mooi.

Ondanks ik misschien niet meer werk zoals in het hokje "werken" past , werk ik wel aan:

- www.vintagelein.nl om iedereen op de hoogte te houden van wat ik dan wel doe
- kan  ik tijd vrij maken voor die dingen en mensen die daar blij van worden
- kan ik de verbinding leggen naar de cultuursector
- kan ik vrienden en netwerken laten ontstaan tijdens mijn routes
- fiets ik 10 km per dag of loop ik een half uur
- kan ik het huis opgeruimd houden
- een lekkere maaltijd op tafel toveren en daar in alle rust  van genieten
- een nichtjesdag organiseren
- schrijven
- evenementen bezoeken
- etc. etc...


Ik de tijd dat ik op kantoor werkte (15-50e levensjaar) hebben al deze dingen een achterstand opgelopen van wel 35 jaar!

Toch best fijn om te beseffen dat het leven van jou is en je er zelf een invulling aan mag geven!


 

We genoten van de kop koffie die we elkaar schonken! (11)

Lees eerst even mee over De Koperen Knop

Daar werden wij gistermiddag rond 16.00 uur verwacht. Ik had een persoonlijke uitnodiging ontvangen van zowel Atelier Gonny Stuut als What's Up Absolutely Hatware.  Privé heb ik
het over Gonny en Jackie.

Omdat dit altijd leuke plekken zijn om te netwerken leek het me helemaal leuk om Marjolein Droog (prive heb ik het over Marjolein) mee te vragen. Wij zijn immers gewend aan elkaars gezelschap bij leuke evenementen. Zodra ik een Vintage Route plan vraagt Marjolein de datum en probeert tijd vrij te maken om met mij mee te gaan voor een fotoreportage of een filmpje. Daarnaast willen we elkaar toch regelmatig zien voor gewoon een lekker kopje koffie. Want, zo denken wij erover:

 

Daarom vroeg ik haar 14.00 uur te komen naar ''t Kethelhuys te Schiedam. Een voor Marjolein nog onbekende plek. We schonken elkaar een heerlijke kop koffie en genoten van de ambiance; de geur van de diverse soorten thee, het gebabbel op de achtergrond van een groep die aan het genieten was van een high tea en de prachtige cadeautjes waarmee de winkel gevuld is en waar het een drukte van jewelste was en ons kopje koffie en soesje met bes uit het vintage serviesgoed.

 

Nog voor we onze koffie op hadden beseften we ons dat we al moesten vertrekken naar "De Koperen Knop" in de Alblasserwaard. We giegelden wat en vroegen ons af wat zouden we kunnen verwachten van dit evenement "Mode ontmoet Streekdracht"? in de Alblasserwaard.

 

Daar kwamen we snel achter. We kregen een warm onthaal  in museum De Koperen Knop. Toen we boven kwamen was er een behoorlijke ruimte helemaal vol met gasten. We waren dus niet de enige twee.

 

We zagen een wervelende modeshow, georganiseerd door Jackie en we zagen een schitterende expositie met o.a. een prachtig ontwerp van Gonny Stuut, maar we zagen ook ontzettend mooie eigentijdse sieraden en accessoires met een knipoog naar de streekdracht.

 

"Mode is communiceren. Met mode identificeren we ons. Maar, met mode worden we ook door anderen geïdentificeerd", dit zijn de woorden die bij mij zijn blijven hangen na de toespraak.

 

Het beeld dat mij is bijgebleven en nog niet benoemd is zijn de "spoor koffertjes".

 

Wat mooi dat Marjolein de beelden heeft vastgelegd en daarmee het verhaal verteld. Wat mooi dat Jackie via haar show en haar modellen heeft gecommuniceerd/geïdentificeerd. Wat mooi om het ontwerp van Gonny te zien.

 

En wat mooi om daar nog even iets over te kunnen schrijven!

 



Morgen weet ik waar ik heen ga (10)

De tiende dag in het nieuwe jaar!



Het lijkt wel of er een bom is gevallen. Mails worden niet beantwoord. Er is weinig activiteit op Social Media. De straten zijn stil. Of zou iedereen naar de Solden zijn? Of in rust?

Ik heb begrepen dat het een jaar wordt waarin we de stilte gaan opzoeken.

Vandaag zei iemand tegen mij:
Ach, loslaten, nergens op hopen en je creativiteit en positiviteit de ruimte geven, dan komt het  naar je toe!

 

Gisteren zei iemand tegen mij:
Je gaat daar naartoe waar je zelf wilt terecht komen!

 

Morgen weet ik waar ik heen ga en ik weet ook dat ik dan ga loslaten en de creativiteit en positiviteit de ruimte ga geven! Maar nu, zoek ik even mijn stilte ...

 

luister mee:  naar standing still - jewel

Fijn weekend allemaal!