Wat had ik me verheugd op deze Konininginnedag. Ik zou lekker over de vrijmarkt slenteren en vervolgens een lekker wijntje gaan drinken in het Dorpscafe.
Maar, het liep anders. Het wasgoed was te hoog opgelopen. En, de aanschaffen van vorige vrijmarkten vullen het hele huis. Sterker nog, ze geven een enorme onrust in het huis. Er is veel te weinig plek om al deze aanschaffen kwijt te kunnen. Bovendien wordt het steeds lastiger om te kiezen wat de woonkamer moet sieren, welk tasje mee moet, welke ketting ik om moet etc.
Met dit in gedachten ligt er de hele week eigenlijk al een waas over mijn Koninginnedag plannen. Hoe kan ik het aan mezelf verkopen weer nieuwe spullen aan te schaffen, terwijl ik vorige week tijdens een kofferbakverkoop in Hoek van Holland juist probeerde van wat spullen af te komen.
Nadat ik vanochtend veel te laat wakker werd, werd er gebeld. Iemand kwam op bezoek. Deze iemand had finaciele moeilijkheden waardoor deze iemand deze week geen geld had om te eten. Wat erg eigenlijk dat deze iemand er zo voor kan staan en dat ik me zo verheug op de aanschaf van nog meer rommel.
Nu vraag je je natuurlijk af wat ik gedaan heb. Ik heb de 20,00 euro die ik in gedachten had voor de aanschaf van "rommel" aan de iemand gegeven om wat boodschapjes te kunnen doen om te overleven.
Hoewel het verschrikkelijk moeilijk is mezelf naar een lager plan te tillen als de iemand en verschrikkelijk zelfmedelijden te hebben omdat ik nu op Koninginnedag (mijn dag) hier thuis zit een boek te lezen,
geeft dit ook een goed gevoel.
Ik hoop op meer van dit soort "good feeling moments" whitout doubt. Momenten waarop je iets voor iemand kan betekenen, hoe moeilijk het ook is jezelf weg te cijferen.
